Makista

Makista is een Russisch Arabisch volbloed

geboren 12-04-1992

†  25-06-2014

Makista is gecremeerd, haar as is in dit schitterende ornament verwerkt

Makista ornament

Makista is bij ons gekomen toen ze 7 maanden was

DSC_0225

Dankzij het geluk dat ik Pharuszka al had die 3 jaar ouder is dan Makista, kon ik Makista als veulen al thuis hebben. Pharuszka heeft de opvoeding direct goed aangepakt, zodat wij samen van Makista een heerlijk paard hebben gemaakt. Makista is wel behoorlijk éénkennig, maar dat vinden wij juist wel leuk.

Om toch wat extra te kunnen gaan doen ben ik met Makista gaan showen tot ik haar kon gaan rijden.

Dus moest ik een cursus showen doen en leren toiletteren en natuurlijk veel wandelen met haar en een beetje logeren, voorzichtig en vooral niet te lang gezien haar leeftijd.

Makista vond de shows erg leuk, deed het ook goed. Ze ging heel makkelijk op en van de trailer van het begin af aan.

Met ruim 3 1/2 jaar zijn we voorzichtig begonnen Makista zadelmak te maak. Ze kende al alle begrippen, dus heeft een vriendin van mij dat klusje in 10 keer geklaard en kon ik er na die 10 keer met een (redelijk) gerust hart op.

We hebben  die winter in een binnen bak gelest en 3 x per week 20 minuten daarna 30 minuten per week gereden. In het voorjaar ben ik behalve lessen met Makista naar buiten gegaan, lekker het bos in, waarin wij wonen. Ook Makista vindt dat nog steeds na 18 jaren rijden altijd weer heerlijk. Met Makista heb ik dressuurmatig en buiten gereden, de laatste 5 jaar alleen maar lekker met een lange teugel door het bos, beiden genietend.

makista 1ste winter horses11

horses13

En paar jaar geleden begon Makista af te vallen. Ze was altijd wat aan de dikke kant, dus was ik daar aanvankelijk blij mee. Maar het bleef doorgaan. Zij heeft al vanaf haar 3de jaar staart-manen eczeem en is zij dus een paard dat allergisch kan reageren op van alles. Ander voer, ander hooi enz. Maar zij kreeg al jaren hetzelfde voer. Toch ben ik veranderd van voer, omdat ik niets anders kon vinden, waardoor ze magerder werd en af en toe, gelukkig, lichte kolieken kreeg. Makista knapte goed op, geen kolieken meer, maar ze werd wel steeds magerder. De dierenarts wist het ook niet, een alternatieve dierenarts kwam met de verkeerde ideeën. Na enig zoeken en praten er over raadde iemand mij aan op voer over te gaan dat een totaal  andere samenstelling had. Eerst kreeg ze Muesli nu zemelen, lucerner en voedings brokjes.

Makista vond het direct heerlijk. Binnen 4 maanden was zij van een vrolijk skelet in een vrolijk, bijna te dik paard veranderd.

IMG_0128 2013-04-23 17.54.04

Makista heeft nog steeds veel voer nodig, maar blijft mooi op gewicht.

25 juni 2014 Makista ging steeds slechter lopen, vooral achter, bleef wel op gewicht maar moest steeds meer voer hebben. Op 18 juni kwam een dierenarts die direct zag wat er aan de hand was. Tot mijn grote verdriet was zij in een vergevorderd stadium van EMND (bij mensen heet het ALS), een vreselijk ziekte. Een wonder hoe zij het zo lang heeft volgehouden, misschien door de band die wij hadden. Uiteraard kon ik al niet meer rijden, maar missen kon ik haar ook niet.

Met deze diagnose wist ik dat het afgelopen was. Wij spraken af dat Makista het zelf mocht bepalen en dat als zij zou gaan liggen en dus niet meer overeind zou kunnen komen ik haar zou laten inslapen.

Dat gebeurde precies 1 week later. ’s Avonds is zij in de paddock bij het hooi gaan liggen en was helemaal op. Zij at nog wortels uit mijn handen, Een half uur later was de dierenarts er en was zij al stervende.

Het was prachtig om dit mee te mogen maken, zij wachtte met heengaan tot ik begreep dat het niet meer ging en het accepteerde.